We leven in een maatschappij ziek door seksisme. Alle media, TV, kranten, tijdschriften, reclameborden en films lopen over van heel bloot, tot nog gewaagder bloot tot puur naakt. Niet van te verschieten dat vooral mannen met een overdosis testosteron zich ongemakkelijk gaan voelen en vrouwen gaan aanzien als een lustobject. Tot daar de premisse.  Tweede stelling: vrouwen, vooral actrices en carrièremakers staan bloot aan wat we vandaag seksuele intimidatie noemen of erger nog grensoverschrijdend gedrag van mannen die de touwtjes in handen hebben. Dat vele vrouwen tot gisteren dachten dat seksueel ongepast gedrag iets was dat zij er bij moesten nemen is dat sinds de huidige ‘metoo revolutie’ helemaal veranderd. Waar vrouwen in een sfeer werkten, waarin mannen de meest smerige dingen konden zeggen en doen en waar deze vrouwen minderwaardig werden behandeld is – waarschijnlijk – voorbij. Nu stilaan de daders – gaande van Trump tot Weinstein – ontmaskerd worden, gaat de heksenjacht verder, ook bij ons en dan volgen de publieke straffen, die wel indruisen tegen het rechtvaardigheidsgevoel van vele mensen. Alles wordt op één hoop gegooid: van een smsje ‘Ik wil je neuken’, tot aanrakingen, kussen en verkrachtingen. Alhoewel niet alle geïntimideerde of betaste vrouwen getraumatiseerd zijn, willen we toch maar liever de grens, die een vrouw voor zich zelf trekt, niet overschrijden. Niet elke artieste of carrièrevrouw heeft zich ‘omhooggepoept’, zoals Hilde Van Mieghem het uitdrukt (DM 25/12/17). Het is goed dat “#metoo” er gekomen is, maar opgelet voor de klassieke ommezwaai. Hopelijk vervalt onze maatschappij niet in een soort ‘zuiverheidsfanatisme’ waar niemand mee gediend is: einde van de kus en de knuffel, geen lach en geen knipoog meer. Dat kan toch ook niet, hé. Meer opiniestukjes lezen : BLOG : andredezaeger.worldpress.com